اول سلام . راستش میخواستم بگم روزای اولی که وارد دانشگاه شده بودم و سر مست از موقعیت جدید و فضای تازه یه واحد ریاضی پیش داشتم توی اون کتاب جمله بالا رو نوشته بود اوایل متوجه نبودم منظور نویسنده از اون چی بوده ؟ با خودم میگفتم مگه دانشگاه رنج داره ؟؟ بابا اینجا که اصل حاله! یه مدت که گذشت دیدم که حضور در کلاس در بیشتر درسها هیچ تاثیری در یادگیری من نداره تازه آخرشم باید بشینی کل کتاب رو بخونی و تو امتحان سراسری شرکت کنی ولی خوب بازم بنظرم اومد که اینا که رنج نیست عوضش کتابهای پیام نور دومی نداره و دانشگاههای دیگه هم برای این کتابا بال بال میزنن . یه مدت دیگه هم گذشت دیدم که استادای درسهای تخصصی میگن این کتاب درسی رو نخونین و برین فلان کتاب رو بگیرین که مطالبش واسه آینده شما لازمه نه این کتابا . با خودم گفتم حتما استادا میخوان بار علمی ما رو بالا ببرن ولی الان که یه چیزایی سرم میشه و به کتابا نگاه میکنم میبینم که واقعا تاریخ مصرف خیلیاشون گذشته . الان من ترم آخر هستم و از بعضی بچه ها میشنوم که میرن دم در دانشگاههای تهران می ایستن تا بتونن با خواهش هم شده از اونا جزوه بگیرن برای موفقیت در امتحان ارشد. خلاصه اینه حکایت ما. اگه میخوای بیشتر بدونی یه نگاهی به بقیه نوشته ها بنداز و یه نصیحت اینکه اگه پشت کنکوری هستی بشین چند تا مساله ریاضی حل کن یه جای خوب قبول بشی.
یاعلی










